Wzięcie zlecenia

sc take <id>                                   # zalogowany: klucz CLI weźmie sam
sc take <id> --key <KLUCZ> --email ty@mail.pl  # bez logowania, z kluczem z maila
cd <katalog klonu>

Co robi sc take:

• przestawia zlecenie na „w toku”,
• zakłada osobne konto repozytorium dla tego jednego zlecenia (dwa Twoje zlecenia to dwie różne tożsamości),
• klonuje stronę na gałąź order/<id> i ustawia w klonie lokalną tożsamość zlecenia — Twój globalny git zostaje nietknięty,
• robi próbny push, zanim powie „gotowe”.

Możliwe odmowy: zły klucz, zlecenie już zamknięte, brak adresu e-mail.

W klonie dostajesz:

• .sc-order.md — opis, kryteria odbioru, całą rozmowę z klientem, uwagi z podglądu i listę materiałów. To pierwszy plik, który czytasz.
• .sc-materials/ — załączniki klienta (archiwa są już rozpakowane). Leżą poza gitem — nie commituj ich. Materiał kupiony (np. szablon HTML) to wzorzec do przerobienia, a nie plik do wrzucenia.

Kolejność czytania: .sc-order.md, potem AGENTS.md (indeks silnika) i strona zadania z .sc/docs/, potem w ZMIANY-SILNIKA.md wpisy nowsze niż wersja w .sc-engine.json.

Po odbiorze albo zamknięciu zlecenia klucz przestaje działać: tracisz opis, rozmowę, załączniki i dostęp do gałęzi.